Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Śniegulski Jan

1914-1982

legionista

Urodzony l listopada 1914 r. w Bartoszowinach, powiat Kielce. Syn Jacentego i Agnieszki. Ojciec był sezonowym robotnikiem, często pozostawał bez pracy, choć mu-siat utrzymać sześcioosobową rodzinę. Bywało, że nie było zimą butów i nie mógł chodzić do szkoły. Jadł suchy chleb, a czasami i tego brakowało. Po ukończeniu dwóch oddziałów szkoły powszechnej chwytał się każdej roboty. Przeważnie przy brukowaniu okolicznych dróg. 25 marca 1938 r. otrzymał kartę powołania do wojska, z czego bardzo się ucieszył.

W latach 1938-1939 odbywał czynną służbę wojskową w 4. Pułku Piechoty Legionów w Kielcach. Służbę na Westerplatte pełnił od 31 marca 1939 r. w stopniu legionisty jako celowniczy km. W czasie obrony placówki "Przystań" został ranny w głowę. Po ogłoszeniu kapitulacji wyjął zamek z ckm-u, zakopał go i się rozpłakał. W niemieckiej niewoli był w Prusach Wschodnich do stycznia 1945 r. Po wkroczeniu Armii Czerwonej pozostał we wsi Sytów-Bojary, gdzie wcześniej pracował u bambra. Do Skarżyska nie chciał wracać, ponieważ to miejsce kojarzyło mu się z biedą lat chłopięcych. Zamieszkał w Staryniu, a później przeniósł się do Linkowa, gdzie otrzymał 8-hektarową gospodarkę.

Ożenił się z wdową Janiną, której mąż - żołnierz września - zaginął bez wieści. Syna żony z pierwszego małżeństwa wychowywał jak własnego, który potem założył własną rodzinę. Wiele czasu poświęcał na działalność społeczną. Dwadzieścia lat pełnił funkcję sołtysa, był członkiem PZPR i ZBoWiD-u. Od grudnia 1978 r. jako rencista zatrzymał sobie tylko 30-arową działkę.

Zmarł 23 lutego 1982 r.

Odznaczenia: Odznaka Grunwaldzka (1960), Krzyż Walecznych (1969), Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1969), Krzyż Kawalerski Odrodzenia Polski (1974), złota odznaka "Zasłużonym dla Warmii i Mazur", pośmiertnie - Srebrny Krzyż Orderu VM (1990).