Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Bartulewicz Alfons

1916-1984

strzelec

Urodzony 18 sierpnia 1916 r. we wsi Szaciłówka, powiat Sokółka, województwo Białystok. Syn rolnika Łukasza i Michaliny z domu Kalinowska. Ukończył szkołę powszechną w Ostrej Górze, gmina Korycin. Miał trzy siostry i brata. Przed powołaniem do wojska pracował w gospodarstwie rolnym rodziców i terminował u zegarmistrza.

Powołany do wojska 5 maja 1937 r. do II Batalionu Morskiego w Gdyni-Oksywiu. 5 sierpnia 1937 r. przeniesiony na Hel, skąd 8 czerwca 1939 r. przybył na Westerplatte jako strzelec'. W czasie obrony walczył w obsadzie wartowni nr 3. Był ranny. Jako jeniec wojenny, mający w ewidencji obozowej wpisany zawód zegarmistrz - trafił do Żelowa, do zegarmistrza Niemca, z poręczenia którego mógł na noc nie wracać do obozu. Po całodziennej pracy odpoczywał w małym pomieszczeniu na poddaszu. W 1945 r. do miasteczka wkroczyła Armia Czerwona. Nie pomogły żadne tłumaczenia. Z powodu czystych wypielęgnowanych rąk zegarmistrza został zakwalifikowany na zsyłkę. Przymusowa podróż w zamkniętych bydlęcych wagonach towarowych trwałą jeden miesiąc i dziesięć dni. Nieoczekiwanie znalazł się w osadzie Żaba w pobliżu miasteczka Głazów. O dalszym jego losie mówi lakoniczny wpis w książeczce wojskowej: "10 II 1945 r. wyzwolony przez wojska radzieckie. Internowany do ZSRR powraca do Polski 11 VIII 1945 r.". Od 1946 r. zamieszkał w Białymstoku. Początkowo pracował jako operator w kinie "Ton", a później we własnym warsztacie zegarmistrzowskim aż do przejścia na emeryturę w 1980 r.

Związek małżeński zawarł z Sabiną w listopadzie 1946 r., z którą miał dwie córki: Barbarę (1950) - wykształcenie średnie i zawodowe technikum analityczne; zamężna, pracuje; Małgorzatę (1960) -wykształcenie wyższe, magisterskie; zawód pedagog specjalny. Wnuki: Tomek, Katarzyna, Magda i Łukasz.

Zmarł 10 września 1984 r. Pochowany na cmentarzu katolickim Famy w Białymstoku.

Wdowa mieszka z młodszą córką Małgorzatą i jej rodziną w Białymstoku.

Odznaczenia: Brązowy Medal "Zasłużonym na Polu Chwaty" (1960), Odznaka Grunwaldzka (1960), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1974), Medal "Za udział w wojnie obronnej 1939" (1982), pośmiertnie - Srebrny Krzyż Orderu VM (1990).