Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Słowiaczek Jan Marian

1914-1985

starszy strzelec

Urodzony 13 marca 1914 r. w Czeskim Cieszynie. Syn Jana i Marii z domu Szkandera. W 1937 r. jako eksternista złożył egzamin dojrzałości w Państwowym Gimnazjum Humanistycznym w Chorzowie. Należał do Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej i utrzymywał kontakty z członkami rozwiązanej w 1938 r. Komunistycznej Partii Polskiej. Po uzyskaniu polskiego obywatelstwa zamieszkał w Katowicach.

W połowie marca 1938 r. został powołany do odbycia czynnej służby w II Morskim Batalionie Strzelców w Gdyni. Od października do grudnia 1938 r. w wybranym składzie tego batalionu brat udział w zajęciu Zaolzia. Po powrocie mianowany starszym strzelcem. Po przejściu przeszkolenia w obsłudze działka ppanc. i granatników piechoty, 8 czerwca 1938 r. został przeniesiony na Westerplatte. Brat udział w obronie jako ładowniczy i celowniczy działka ppanc. Po kapitulacji skierowany do Stalagu I A.

Zwolniony z niewoli w listopadzie 1939 r. powrócił do Katowic i w grudniu zawarł związek małżeński z Emilią. Podczas okupacji pracował jako górnik-ładowacz, a następnie wrębiarz w kopalni "Wujek". Działał w nielegalnej organizacji "Czerwona pomoc", zajmującej się dożywianiem jeńców radzieckich, robotników dołowych kopalni.

Po wojnie do 1950 r. byt kierownikiem działu administracyjnego w Centralnym Zarządzie Przemysłu Hutniczego. W latach 1949-1951 odbył 7- i 8-tygodniowe ćwiczenia rezerwy w Rejonowej Komendzie Uzupełnień w Katowicach i awansował na kaprala podchorążego. Do 1954 r. pracował w zaopatrzeniu w elektromontażu w Jaworznie II. Od 1954 do 1965 r. - jako główny specjalista planowania w Bytomskich Zakładach Naprawczych Przemysłu Węglowego w Bytomiu. Od marca 1965 r. do momentu przejścia na emeryturę w roku 1977 - jako statystyk-planista w Zakładach Produkcji Części Zamiennych Maszyn Budowlanych w Katowicach-Ochojcu. Od 1945 r. był członkiem PPR a następnie PZPR. Brat udział w referendum w komisjach okręgowych i wyborach do Sejmu i rad narodowych. Zmarł 2 marca 1985 r.

Wdowa Emilia jest pensjonariuszką domu opieki społecznej dla dorosłych w Katowicach. Syn Marek (1955) zmarł w 1987 r. w Dortmundzie na terenie Niemiec. Synowa wraz z wnukiem mieszkają w Katowicach.

Odznaczenia: Srebrny i Złoty Krzyż Zasługi, Odznaka Związków Zawodowych Pracowników Przemysłu Budowlanego Zarządu Głównego (1974), Krzyż Walecznych (1974), pośmiertnie - Srebrny Krzyż Orderu VM (1990).