Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Nowik Piotr

1912-1988

kapral nadterminowy

Urodzony 16 listopada 1912 r. w Wilnie w rodzinie robotniczej Piotra i Adeli z Herbetowiczów. Przed powołaniem do wojska miał niepełne wykształcenie średnie, które uzupełnił po wojnie. W latach 1934-1936 odbywał służbę czynną w 7. Baonie Saperów w Poznaniu. Służbę nadterminową pełnił w 3. Baonie Saperów w Wilnie (1938/1939). Przydzielony na Westerplatte w charakterze minera do zadań specjalnych 30 lipca 1939 r. W czasie obrony walczył na placówce "Tor kolejowy". Ranny i kontuzjowany. Po kapitulacji przebywał w niewoli w Stalagu I A koło Pruskiej Iławki. Pracował w majątku Schonwiese, a następnie u bauera w Ilmenhagen w powiecie Gerdauen. Wyzwolony 9 maja 1945 r. z obozu Stutthof przez Armię Czerwoną.

W latach 1945-1950 był nauczycielem szkoły podstawowej w Orzyszu i Strzelnikach w województwie suwalskim. W 1948 r. wstąpił do PZPR. Po ukończeniu rocznej szkoły partyjnej w Olsztynie, skierowany do ośrodka propagandy partyjnej do Lidzbarka Warmińskiego. Awansował na sekretarza propagandy w komitecie powiatowym. Przejściowo był dyrektorem Państwowych Zakładów Zbożowych, a od 1958 r. pracował w aparacie partyjnym. Po przejściu na emeryturę w 1973 r. nadal pełnił różne funkcje społeczne: jako prezes Koła ZBoWiD, członek Komitetu Miejskiego PZPR, członek Komisji Kontroli Partyjnej, członek Zarządu Frontu Jedności Narodu. Udzielał się również w samorządzie mieszkańców Lidzbarka Warmińskiego.

Zmarł 23 lutego 1988 r.

W Lidzbarku Warmińskim mieszkają syn Lucjan i córka Ewa wraz z rodzinami.

Odznaczenia: Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 (1960), Odznaka Grunwaldzka (1960), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1974), pośmiertnie - Srebrny Krzyż Orderu VM (1990).