Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Spiżarny Józef

1916-1988

strzelec

Urodzony 5 lutego 1916 r. w Kleczkowie, powiat Ostrołęka w rodzinie rolniczej Stanisława i Zofii. Ukończył pięć oddziałów szkoły powszechnej. Przed powołaniem do wojska zajmował się łowieniem ryb.

W latach 1938-1939 odbywał czynną służbę wojskową w 14. Dywizjonie Artylerii Konnej w Białymstoku. Na Westerplatte przybył 30 lipca 1939 r. W czasie obrony obsługiwał działo, a po jego rozbiciu do końca wałki był na placówce "Łazienki" - odcinek nad otwartą Zatoką Gdańską. W niewoli przebywał w Stalagu I A. Za usiłowanie ucieczki w lipcu 1940 r. ulokowany w obozie karnym l B w Hohenstein (Olsztynek). Po okresie kończącym odbywanie kary, jako pracownik cywilny trafił nad jezioro Derden, gdzie w trudnych warunkach przyswajał umiejętności rzemiosła rybackiego. Jesienią 1944 r. za ponowną ucieczkę trafił na 6 tygodni do obozu karnego w Działdowie. Z tego obozu ponownie wrócił do gospodarza "od ryb", nad jezioro Derden.

2 lutego 1945 r. po wkroczeniu Armii Czerwonej powrócił w rodzinne strony. Po zniszczeniach wojennych w domu z każdego kąta wyzierała bieda. Wszystko dookoła było wypalone, a na kawałku ziemi gospodarzył brat. Wyjechał do Białegostoku. Ożenił się z dziewczyną poznaną w niewoli. Wrócił w to miejsce, w którym łowił w niewoli ryby. Teraz to był już polski Biskupice. Znalazł pracę w spółdzielni rybackiej i zamieszkał z rodziną nad brzegiem jeziora w Śniadowie. Przez trzynaście lat pracował jako brygadzista w tak zwanej rybaczówce państwowej. W 1958 r. kupił na własność solidny poniemiecki dom.

Miał sześć córek; Barbara Bronikowska mieszka w Mrągowie, Grażyna Borowska w 1978 r. na stałe wyjechała do USA, najmłodsza Beata Sidoruk gospodarzy na ojcowiźnie w Śniadowie. Zmarł 14 listopada 1988 r.

Odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1974), odznaka "Za zasługi dla Miasta Gdańska" (1984), Medal "Za udział w wojnie obronnej 1939" (1982), pośmiertnie - Srebrny Krzyż Orderu VM (1990).