Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Wojniusz Józef

1915-1991

strzelec

Urodzony 28 marca 1915 r. w Zalesiance powiat Oszmiany, na Wileńszczyźnie. Syn Aleksandra i Zofii. Ukończył pięć oddziałów szkoły powszechnej. Ojciec był wiejskim szewcem.

W latach 1938-1939 odbywał czynną służbę wojskową w 85. Pułku Piechoty w Nowej Wilejce, na Westerplatte przybył 30 lipca 1939 r. W czasie obrony obsługiwał działko przeciwpancerne. Był ranny. Okres niewoli przeżył w Prusach Wschodnich jako jeniec wojenny. W marcu 1945 r. po wyzwoleniu trafił do zgrupowania, gdzie Rosjanie rozdzielali jeńców na grupy narodowościowe. Wówczas uciekł w obawie wywiezienia do miejsca przedwojennego zamieszkania, o którym wiedział, że nie leży już w granicach nowo powstającego państwa polskiego. Tułał się z miejsca na miejsce, szukając bliskich. I wówczas dotarł do Gdańska, gdzie znalazł czasowe zatrudnienie w firmie wodociągowej. Zamieszkał w wynajętym pokoiku na Biskupiej Górce, skąd przed przed sześciu laty zabierany był do obozu jenieckiego. Miejskie Wodociągi zaproponowały mu stałą pracę w Stacji Pomp w Nowym Porcie. Praca ta wiązała się z otrzymaniem służbowego jednopokojowego mieszkania z kuchnią. Zamieszkał wraz z żoną Jadwigą, gdzie wkrótce na świat przyszła córka.

W 1980 r. odszedł na emeryturę. W 1989 r. otrzymał nominację na podporucznika w stanie spoczynku, umundurowanie wojskowe oraz rentę inwalidy wojennego.

Zmarł 30 grudnia 1991 r. Pochowany na Cmentarzu Łostowickim. Jego nagrobek był dwukrotnie dewastowany (w 1996 i 1997 r.).

Odznaczenia: Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 (1960), Odznaka Grunwaldzka (1960), Srebrny Krzyż Orderu VM (1972), Medal "Za udział w wojnie obronnej 1939" (1982), odznaka honorowa "Za zasługi dla Miasta Gdańska" (1984).