Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Białous Wiktor

ur. 1916

strzelec

Urodzony 30 stycznia 1916 r. w miejscowości Kwiatkowce, powiat Lida, województwo Nowogródek. Syn Józefa i Michaliny z domu Kulmis.

Na Westerplatte przybył 7 sierpnia 1939 r. w 18-osobowej grupie żołnierzy w składzie: kpr. Józef Pietrzak i 17-stu strzelców wybranych z pułków stacjonujących na Wileńszczyźnie. Brał udział w obronie placówki "Prom" i wartowni nr 1. Kontuzjowany i lekko ranny. W imiennej ewidencji strat wojennych, prowadzonej przez PCK znajduje się zapis treści następującej: "strzelec Białous Wiktor 7 IX 1939 r. został wzięty do niewoli niemieckiej na Westerplatte i przekazany do Stalagu I A (nr jeńca 2205). Dnia 15 II 1941 r. zwolniony jako Białorusin do Heynau powiat Ebenrode".

W listopadzie 1946 r. przybył w ramach repatriacji do Olsztyna, pod nazwiskiem Biełas Wiktor. Rozpoczął pracę jako nadzorca robót melioracyjnych w Braniewie. Do 1962 r. pracował jako powiatowy technik melioracji w Górowie Wlk. i Grajewie, działając w radach narodowych Braniewa i Olsztyna. Od 1962 do 1981 r. zatrudniony był w Rejonie Dróg Publicznych w Elblągu, skąd odszedł na emeryturę 31 stycznia 1981 r. Dnia 6 czerwca 1980 r. prezes zarządu kota gminnego ZBoWiD w Lidzbarku Warmińskim, obrońca Westerplatte Piotr Nowik wysławił oświadczenie treści następującej: "...Kol. Białous noszący obecnie nazwisko Biełas brał udział w obronie na placówce Prom, którą dowodził por. Pająk. Przyczyny zmiany nazwiska nie są mi bliżej znane". Dnia 26 lipca 1982 r. Zarząd Wojewódzki ZBoWiD w Elblągu (numer ewidencyjny 9228) wydał zaświadczenie stwierdzające, iż Wiktor Biełas jest członkiem zwyczajnym ZBoWiD z tytułu udziału walki od l do 8 września 1939 r. w szeregach Wojska Polskiego. Nominację na stopień majora w stanie spoczynku otrzymał w 1989 r.

Mieszkał we Fromborku. Zmarł 23 czerwca 2001 r.

Odznaczenia: Złota Odznaka Ministerstwa Komunikacji (1981), Medal "Za udział w wojnie obronnej 1939" (1982), Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 (1983), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1983), Srebrny Krzyż VM (1989). Krzyż AK (1985), Medal 1000-lecia Gdańska (1997), Odznaka Honorowa Związku Kombatantów RP i BWP (1997).