Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Dopierało Zygmunt

1920-1986

strzelec

Urodzony 22 lutego 1920 r. w Warszawie. Syn Szczepana i Albertyny. Ojciec był kolejarzem. Ukończył siedem oddziałów szkoły powszechnej w Warszawie i jedną klasę zawodową ślusarsko-mechaniczną w Lidzie.

Czynną służbę wojskową odbywał jako ochotnik w 77. Pułku Piechoty w Lidzie, skąd 7 sierpnia 1939 r. przybył na Westerplatte. W czasie obrony był w obsadzie placówki "Prom", a następnie wartowni nr 1. Ranny. Jako jeniec wojenny trafił do Stalagu I A, skąd został przewieziony do obozu karnego w miejscowości Broweg koło Schleswig-Holsteinu. Do kraju przybył po wyzwoleniu przez wojska alianckie w 1946 r. W Świebodzinie znajdowała się jego rodzina, która w ramach repatriacji tutaj osiadła. Postanowił jednak zamieszkać w Szczecinie. Do 1956 r. pracował w Zakładach Fosforowych jako ślusarz ruchowy, a następnie przez dwa lata był pracownikiem rozładunkowym w Zarządzie Portu Szczecińskiego. Ostatnią pracę zarobkową podjął w kolejnictwie jako ślusarz. Na początku lat osiemdziesiątych odszedł z powodu utraty zdrowia na rentę inwalidzką.

Do Gdańska nadszedł list od pielęgniarki środowiskowej W. Kaszczyk, w którym napisała:

"...14 sierpnia 1986 r. zmarł w szpitalu PKP nasz podopieczny, samotnie żyjący p. Dopierało Zygmunt [...] Pochowaniem zwłok zajęła się pielęgniarka przyszpitalna i prezes Kota ZBoWiD [...] Zmarły był człowiekiem zamkniętym i b. tajemniczym. Nikomu nie udzielał informacji na temat swoich bliskich z rodziny. Pani adres znalazłam w jego korespondencji...".

Odznaczenia: Odznaka Grunwaldzka (1960), Medal Zwycięstwa i Wolności 1945, Gryf Pomorski. Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego, odznaka "Przodujący Kolejarz", Krzyż Kawalerski Odrodzenia Polski (1974), pośmiertnie - Srebrny Krzyż Orderu VM (1990).