Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Horbacz Bolesław

1912-1984

strzelec

Urodzony 30 marca 1912 r. w Iwiu, powiat Lida, województwo nowogródzkie. Syn rolników Alfonsa i Katarzyny. Rodzice posiadali duże gospodarstwo rolne. Miał tylko jedną młodszą siostrę Elżbietę, która zmarła w wieku dwunastu lat.

Służbę wojskową odbywał w latach 1938--1939 w 77. Pułku Piechoty w Lidzie. Na Westerplatte przybył 7 sierpnia 1939 r. Brał udział w obronie. Po kapitulacji trafił do Stalagu I A (nr jeńca 2479). Uciekł z niewoli w 1941 r. Został złapany przez Rosjan i osadzony w więzieniu w Baranowiczach w celi, gdzie woda sięgała kolan. 22 czerwca 1941 r. po wkroczeniu Niemców uciekł do lasu. Zgłosił się w 1943 r. do Armii Polskiej. Koniec wojny zastał go w szpitalu wojskowym w Żarach. Po wyleczeniu osiadł na Ziemiach Odzyskanych w Lubaniu Śląskim. Jako wojskowy osadnik otrzymał w pobliżu Lubania dom z zabudowaniami gospodarczymi w Zarębie. W tymże domu prowadził poniemiecką restaurację. W maju 1946 r. w ramach repatriacji przyjechała z lwia rodzina: żona z dwoma synami i córką. Rozpoczął pracę w Zarębiańskich Kamieniołomach Drogowych jako zaopatrzeniowiec, a następnie magazynier materiałów wybuchowych. Jako rezerwista wielokrotnie powoływany na szkolenia wojskowe awansował do stopnia kpt. rezerwy. Był członkiem PZPR. Przeszedł dwa wylewy do mózgu. Drugi okazał się śmiertelny.

Zmarł 8 kwietnia 1984 r. Pochowany na cmentarzu w Zarębie. Odznaczenia: Odznaka Grunwaldzka (1947), Medal za Warszawę 1939-1945 (1947), Medal za Odrę, Nysę i Bałtyk (1947), Medal "Za udział w walkach o Berlin" (1959), Krzyż Walecznych (1970), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1975), pośmiertnie -Srebrny Krzyż Orderu VM (1990).