Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Żuk Bronisław

1917-1994

strzelec

Urodzony 4 września 1917 r. we wsi Dajnowo, powiat Lida, województwo nowogródzkie. Syn rolników Józefa i Anny z Furmanów. Ukończył trzy oddziały szkoły powszechnej. Miał dwie siostry i jednego brata.

Czynną służbę wojskową odbywał w 85. Pułku Piechoty w Nowej Wilejce (1938-1939) skąd na Westerplatte przybył 7 sierpnia 1939 r. Bronił placówki "Przystań". Był ranny, miał uszkodzone oko. Do października 1939 r. przetrzymywany w Stalagu I A. Następnie skierowany do pracy w niemieckich gospodarstwach. Jesienią 1943 r. podpisał deklarację na pracownika cywilnego. Dostał tygodniowy urlop i na Boże Narodzenie pojechał w odwiedziny do rodzinnej wsi Papaszany koło Lidy, by nie wrócić. Ukrywał się do października 1944 r. W Białymstoku zgłosił się na komisję poborową. Z powodu utraconego oka wcielony został jako sanitariusz do szpitala polowego w Ludowym Wojsku Polskim. Szedł z tym wojskiem poprzez Lublin, Łódź aż do Wrocławia. W listopadzie 1945 r. został zdemobilizowany.

W Gorzowie czekał na transport repatriantów z rodzinnych stron. W transporcie odnalazł krewnych. Wyjechał do Osowa koło Szczecina. Jako osadnik dostał trzyhektarowe gospodarstwo rolne. Ożenił się tam z krajanką. W 1962 r. z powodu choroby żony gospodarstwo przekazał szwagrowi, a sam poszedł do pracy w Zarządzie Zieleni Miejskiej w Szczecinie. Ścinał, rąbał i wywoził drzewa w leśniczówce Gajowice Głębokie. Na emeryturę odszedł w 1978 r. Rentę inwalidy wojennego uzyskał w 1987 r. Nominację na ppor. w stanie spoczynku i umundurowanie oficerskie otrzymał w 1989 r.

Zmarł l kwietnia 1994 r. Pochowany na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie.

Małżeństwo było bezdzietne. Wdowa Janina mieszka samotnie. Odznaczenia: Odznaka Zasłużonego Pracownika Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska (1975), Medal "Za udział w wojnie obronnej 1939" (1982), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1984), odznaka honorowa "Za zasługi dla Miasta Gdańska" (1984), Srebrny Krzyż Orderu VM (1989).