Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Ortian Aleksander

1915-1994

strzelec

Urodzony 6 sierpnia 1915 r. w miejscowości Dmochy-Glinki w powiecie Wysoka Mazowiecka. Syn robotnika Stanisława i Aleksandry. Wychowywał się w rodzinie wielodzietnej. Ukończył cztery oddziały szkoły powszechnej. Przed powołaniem do wojska był sezonowym robotnikiem na kolei.

W latach 1938-1939 odbywał czynną służbę wojskową w 86. Pułku Piechoty w Mołodecznie, skąd na Westerplatte przybył 13 sierpnia 1939 r. Podczas walki kontuzjowany. Do 1940 r. był jeńcem wojennym w Stalagu I A. Przewieziony do Stalagu 6 J w Krefellminschen przeszedł na status cywilnego pracownika, pracując w gospodarstwach niemieckich.

Wiosną 1945 r. po wkroczeniu oddziałów amerykańskich zgłosił się jako ochotnik do batalionu wartowniczego. Skierowany do Francji pełnił służbę wartowniczą do 1946 r. Przybył do Gdańska i po uzyskaniu karty tożsamości w Państwowym Urzędzie Repatriacyjnym pojechał do Warszawy w poszukiwaniu rodziny (siostra zginęła w Powstaniu Warszawskim, ojciec stracił nogę). Zaczął pracować w Fabryce Motocykli (WFM). Po ośmiu latach wyjechał do Ornety, i rozpoczął pracę w Zakładach Mleczarskich. Na emeryturę przeszedł w 1980 r. Renta inwalidy wojennego została mu przyznana w 1992 r. Opuszczony przez rodzinę (trzy córki), uzależniony od alkoholu, chorował na cukrzycę i starał się o miejsce w Domu Kombatanta. Nominację na stopień ppor. w stanie spoczynku otrzymał w 1989 r.

Śmierć, która nastąpiła w dniu 6 maja 1994 r., przerwała pasmo udręki życiowej. Do Gdańska nadszedł telegram: "Zmarł Aleksander Ortian. Zwłoki do odebrania w szpitalnej kostnicy w Braniewie...".

Odznaczenia: Medal "Za udział w wojnie obronnej 1939" (1982), odznaka honorowa "Za zasługi dla Miasta Gdańska" (1984), Srebrny Krzyż Orderu VM (1989).