Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Rasiński Kazimierz

1902-1939

urzędnik cywilny

Urodzony 1 marca 1902 r. w Parchocinie, gmina Pawtów, powiat stopnicki w Kieleckiem. Syn Józefa i Katarzyny z Woj talów. Ukończył sześć oddziałów szkoły powszechnej. Pracował jako robotnik w "Hucie Bankowej" w Dąbrowie Górniczej.

W latach 1923-1924 czynną służbę wojskową odbyt jako poborowy w pułku radiotelegrafistów. W Centrum Wyszkolenia Łączności w Zegrzu pod Warszawą ukończył szkołę podoficerską. Po uzyskaniu kwalifikacji radiotelegrafisty pozostał w pułku macierzystym jako podoficer zawodowy w stopniu sierżanta'. 25 III 1933 r., podpisał protokół dotyczący zachowania tajemnicy o zainstalowaniu radiostacji na Westerplatte. Obszerny fragment tego protokołu brzmi następująco:

"Po przybyciu wraz z kpr. Starzyckim Edwardem na Westerplatte w dniu 30 kwietnia 1932 r. jako kierownik radiostacji i przełożony kpr. Starzyckiego pouczyłem go dokładnie, że jest największą tajemnicą to, że na Westerplatte została zainstalowana radiostacja i również taką samą tajemnicą jest, że my obydwaj jesteśmy radiotelegrafiści do obsługi tejże radiostacji. W ciągu naszego pobytu na Westerplatte niejednokrotnie byliśmy pouczani i otrzymywaliśmy wskazówki od PP. oficerów jak się zachować i co robić ażeby nikt z osób obcych nie dowiedział się, że na Westerplatte znajduje się radiostacja, o czym już i przedtem wiedzieliśmy dokładnie jako wyszkoleni wojskowi radiotelegrafiści...".

W związku z wprowadzeniem nowego etatu na Westerplatte, szef Biura Personalnego Min. Spraw Wojskowych na wniosek Szefa Wydziału Wojskowego Komisariatu Generalnego RP w Gdańsku, zarządził rozkazem tajnym (L-833/Tjn z dnia 3 X 1934 r.) przenieść sierż. Rasińskiego do rezerwy. W imieniu Ministra Spraw Wojskowych szef Biura Pers. płk Misiąg - w październiku 1934 r. poprzez Oddział II Sztabu Głównego w Warszawie mianował z dniem

1 XI 1934 r. K. R. pomocnikiem kancelaryjnym w WST na Westerplatte. 30 X 1934 r. R. zameldował się w Wydziale Wojskowym Komisariatu Gen. RP w Gdańsku na pobyt stały (nr k. 34) jako obywatel polski w W.M. Gdańsku, za opłatą 12 gld. 3 Xli 1934 r. stał się posiadaczem paszportu z terminem ważności do 3 XII 1936 r., upoważniającym do wielokrotnych wyjazdów do krajów Europy i poza Europę. Dnia 19 września 1935 r. R. poddał się egzaminowi na stanowisko III kategorii w Państwowej Służbie Administracyjnej w dziale służby kancelaryjnej i złożył go z wynikiem b. dobrym. l kwietnia 1936 r. został mianowany przez Samodzielny Referat Personalny Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Toruniu - pomocnikiem kancelaryjnym na stałe w WST na Westerplatte.

Po kapitulacji wraz z załogą został przewieziony na Biskupią Górkę w Gdańsku. Pierwszą noc w niewoli dzielił celę z ogniomistrzem Leonardem Piotrowskim. Według relacji tego ostatniego został wywołany na przesłuchanie i już do celi nie powrócił. Pozostały jego osobiste rzeczy. Kiedy załoga otrzymała rozkaz wymarszu do obozu w Prusach Wschodnich, Piotrowski teczkę z rzeczami osobistymi R. zaniósł do eskortującego ich Niemca, aby przekazał nieobecnemu. Niemiec powiedział: "Zabierzcie to z sobą, on już nie wróci do was". Mogiłę R. odnaleziono po wojnie na gdańskim cmentarzu na Zaspie. Pogrzebany 12 września 1939 r.

Matka K. R. zmarła w końcu lat dwudziestych, ojciec po wojnie w 1948 r. Syn Jan - emerytowany nauczyciel, mieszka w Dąbrowie Górniczej. Ma dwoje dzieci i trzy wnuczki. Córka Anna Macieja (1955), magister filologii romańskiej, uczy języka francuskiego w Dąbrowie Górniczej. Syn Wojciech (1961) mgr inż. zootechnik, mieszka i pracuje w Krakowie. Wnuczki Jana a prawnuczki Kazimierza - Alicja (ur. 1980), Joanna (ur. 1986), i Maria (ur. 1990) - uczą się w szkole średniej i podstawowej.

Odznaczenia: przedwojenne - Brązowy Krzyż Zasługi, Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921, Medal 10-lecia Odzyskania Niepodległości, pośmiertnie - Srebrny Krzyż Orderu VM (1990).