Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Spławski Edmund

ur. 1910

urzędnik cywilny

Urodzony 27 października 1910 r. w miejscowości Nowe Chojny, w Łódzkiem. Ukończył siedem klas szkoły powszechnej i szkołę zawodową dla metalowców. Egzamin na czeladnika tokarsko-metalowego zdał w 1930 r. i rozpoczął praktykę w firmie "John" w Łodzi.

W latach 1930-1931 odbywał czynną służbę wojskową w Batalionie Silnikowym w Modlinie w stopniu kpr. rezerwy. Po ukończeniu szkoły podoficerskiej i przeszkoleniu praktycznym z zakresu obsługi silników spalinowych w 1933 r. został skierowany na Westerplatte do obsługi generatora spalinowego przeznaczonego do przetaczania wagonów kolejowych oraz zestawiania składów pociągu z materiałami dostarczanymi na Westerplatte drogą morską zza granicy, jak również kolejową z głębi kraju za granicę.

W 1935 r. został zwolniony do rezerwy z propozycją pozostania na Westerplatte jako pracownik cywilny. 6 maja 1935 r. złożył w Toruniu egzamin na stanowisko III kategorii w państwowej służbie administracyjnej w dziale służby kancelaryjno-administracyjnej. 29 września 1938 r. został powołany na 4-tygodniowe ćwiczenia wojskowe do Baonu Silnikowego w Modlinie. 30 grudnia 1938 r. zawarł związek małżeński z Aleksandrą Jankowską, z którą zamieszkał w Orłowie. 1 kwietnia 1939 r. byt awansowany na pracownika kontraktowego jako kancelista.

W czasie obrony walczył na placówce "Elektrownia", a następnie przy "Torze kolejowym" w rejonie zbombardowanej wartowni nr 5. Po kapitulacji wzięty do niewoli do Prus Wschodnich. Pracował w majątku Pletton w polu, skąd trafił do szpitala obozowego i został zwolniony jako nieuleczalnie chory do domu. Powrócił w 1942 r. do Białegostoku i rozpoczął pracę w jednej z fabryk jako robotnik. Pierwszą pracę po wyzwoleniu otrzymał w magistracie białostockim. Po roku przeniósł się do Polskiej Spółki Obuwia "Bata", by po trzech latach zostać kierownikiem magazynu w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Handlu Obuwniczego. Od 1961 r. w Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Wydziale Handlu zajmował stanowisko starszego inspektora. Pełnił ważne funkcje społeczne jako przewodniczący Rady Zakładowej w PHO i jako mąż zaufania w Wydziale Handlu Prezydium WRN w Białymstoku. Na emeryturę odszedł w 1971 r. Rentę inwalidy wojennego, nominację na stopień ppor. w stanie spoczynku i umundurowanie wojskowe otrzymał w 1989 r.

Jest wdowcem, ma dwóch synów po wyższych technicznych studiach. Żonaci, pięcioro wnucząt - najstarszy studiuje, najmłodszy jest uczniem szkoły podstawowej.

Odznaczenia: Odznaka Grunwaldzka (1960), Krzyż Kawalerski Odrodzenia Polski (1974), odznaka honorowa Zasłużony Białostocczyźnie, Zasłużony Pracownik Handlu, Medal "Za udział w wojnie obronne] 1939" (19S2), odznaka "Za zasługi dla Miasta Gdańska" (1984), Srebrny Krzyż Orderu VM (1989), Medal 1000-lecia Miasta Gdańska (1997).