Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Tusk Jan

1911-1985

pracownik kontraktowy

Urodzony 19 lutego 1911 r. w Borku Kamiennym, powiat Kartuzy. Miał siedmioro starszego rodzeństwa. W szesnastym roku życia udał się do Gdyni w poszukiwaniu pracy, gdzie terminował w jadłodajniach, przysposabiając się do zawodu kucharza.

W 1933 r. powołany do wojska w I Batalionie Strzelców Morskich w Wejherowie. Po roku służby przeniesiony na Westerplatte, gdzie pracował w kuchni. W 1935 r. po zaliczeniu służby wojskowej pozostał na Westerplatte. Nadal pracował w kuchni, ale już jako pracownik cywilny.

Otrzymał mieszkanie w starych koszarach w Nowym Porcie, gdzie zamieszkał z nowo poślubioną żoną Heleną. Na świat przyszło dziewięcioro dzieci, z których troje zmarło. Rodzina obecnie wraz z wnukami i prawnukami liczy 46 osób. Dzieci skończyły średnie i zawodowe szkoły.

Wybuch wojny zniweczył szczęście rodzinne. Tusk jako rezerwista przywdział mundur wojskowy i stanął w dniu l września do obrony WST. 7 września ucichły walki. Po kapitulacji przymusowym domem stał się Stalag I A. W grudniu 1939 r. z powodu odmrożonych nóg został odesłany na okres 3 miesięcy jako niezdatny do pracy, w miejsce przedwojennego zamieszkania do Nowego Portu. Ale rodziny nie zastał. Niemcy w starych koszarach zlokalizowali obóz dla Polaków. Mimo odmrożeń musiał wychodzić do pracy przy budowie jezdni w okolicy Opery Leśnej w Sopocie. 10 marca 1940 r. znalazł się w grupie ozdrowieńców, którzy zostali wywiezieni w głąb Niemiec do Neustadt i osadzeni w obozie Dritz, w pobliżu fabryki amunicji, często bombardowanej przez Amerykanów. Zimą z 1942 na 1943 r. zdecydował się uciekać. Ucieczka powiodła się. Dzięki serdeczności rodaków doczekał w ukryciu wyzwolenia w 1945 r. w rodzinnej wsi Kamionka na Kaszubach. Radość wolności zakłócona została tragiczną śmiercią ojca, zranionego śmiertelnie przypadkową kulą. Zaczął gospodarzyć na ojcowiźnie. W 1980 r. otrzymał rentę inwalidy wojennego, a w 1984 r. przeszedł na emeryturę rolniczą, przekazując gospodarstwo we władanie syna.

Zmarł 11 czerwca 1985 r. Pochowany na cmentarzu w Gowidlinie na Kaszubach.

Odznaczenia: pośmiertnie - Srebrny Krzyż Orderu VM, V klasy (1990).