Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Zarębski Ignacy

1909-1967

urzędnik cywilny

Urdzony 19 lutego 1909 r. w Grabówkach w województwie krakowskim. 28 czerwca 1923 r. dyrektor siedmioklasowej męskiej szkoły powszechnej w Wieliczce Józef Wierzbicki, ks. Wojciech Orzeł i gospodarz klasy podpisali zawiadomienie szkolne następującej treści:

"Zarębski Ignacy, ur. 19 lutego 1909 r. w Grabówkach w woj. krakowskim, religii katolickiej obrządku łacińskiego, rozpocząwszy naukę szkolną w 1915/1916, otrzymał oceny z przedmiotów: religii, języka polskiego, języka niemieckiego, rachunków z geometrią, przyrody, geografii, historii, rysunków, robót, śpiewu, gier i gimnastyki".

Został zobowiązany do uczęszczania na naukę dopełniającą, którą kontynuował do 1924 r. w Państwowym Seminarium Nauczycielskim w Krakowie. W 1924 r. rozpoczął praktykę w zawodzie elektromonterskim w Miejskim Zakładzie Elektrycznym w Wieliczce. Po zakończeniu czteroletniej praktyki w tymże przedsiębiorstwie rozpoczął pracę jako monter.

29 października 1930 r. powołany do wojska i po odbyciu służby czynnej pozostał jako nadterminowy podoficer w Pułku Radiotelegraficznym w Wieliczce do października 1934 r. Komendant WST mjr S. Fabiszewski 16 stycznia 1935 r. w odpowiedzi na jego list (z 7 I 1935 r.) powiadomił go o przyjęciu do pracy w WST na trzymiesięczny okres próbny z zapewnieniem płacy zgodnie z obowiązującymi przepisami uposażenia funkcjonariuszy państwowych, mieszkanie w koszarach dla samotnego. W piśmie podano datę zgłoszenia się do służby w dniu l lutego 1935 r., z zastrzeżeniem, iż o charakterze objęcia posady w WST nie wolno rozgłaszać nikomu oraz z uprzedzeniem, iż przy wjeździe do Gdańska musi się wykazać dowodem osobistym z potwierdzeniem obywatelstwa polskiego. Komisja egzaminacyjna przy Dowódcy Okręgu Korpusu nr VIII w Toruniu, dnia 19 września 1935 r. wydała świadectwo treści następującej': "...Pan Zarębski Ignacy poddał się 19 września 1935 r.... egzaminowi na stanowisko III kategorii w państwowej służbie administracyjnej w dziale służby kancelaryjnej III kat. i złożył go z wynikiem bardzo dobrym". Służbę na Westerplatte pełnił w stopniu kaprala rezerwy od 1935 r. jako radiotelegrafista i łącznościowiec telefoniczny. W czasie obrony był przy radiostacji.

Po kapitulacji wraz z radiotelegrafistą Kazimierzem Rasińskim byli przesłuchiwani i torturowani przez gestapo, które za wszelką cenę chciało z nich wydusić tajemnicę zaszyfrowanych kodów radiostacji. Rasiński zapłacił życiem za milczenie. I. Z. skierowano wraz z pozostałymi do Stalagu I A. Nie mając pewności, że gestapo pozostawi go w spokoju, postanowił zatrzeć po sobie ślad. Symulując chorobę został wywieziony aż pod granicę holenderską. Przebywał w wielu miejscach odosobnienia, takich jak: Bochold, Krefeid, Koln, Bonn, Dureń Hammer koło Lipska w Dolnej Saksonii, w Hassen Land, pracując w fabrykach, na roli, a ostatnio w kopalni miedzi niedaleko Kessel. Po wkroczeniu Amerykanów przebywał na terenie Niemiec w obozie wojskowym przez dwa lata. W strefie okupacji angielskiej pracował przez dalsze dwa lata jako biuralista techniczny. Do Ameryki przedostał się dzięki pomocy Czerwonego Krzyża w listopadzie 1949 r. Krótko przebywał w Nowym Jorku, potem wyjechał do Texasu, ostatecznie trafił do San Antonio. Przez jeden rok uczył się języka angielskiego. Po opanowaniu podstawowych zasad zapisał się do szkoły technicznej z kierunkiem zawodowym radio, telewizja, elektronika. Wieczorami siedział w szkole, w dzień pracował. Sukcesem było otrzymanie dyplomu technika radiowego.

Ożenił się z Polką urodzoną w Texasie. Miał z nią syna, któremu nadali imię Ignaś.

Ciężka choroba przerwała jego pracowite życie 3 grudnia 1967 r. Zmarł w szpitalu Santa Rosa w San Antonio.