Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Buder Piotr

1907-1957

plutonowy zawodowy

Urodzony 29 listopada 1907 r. w Wilnie. Syn Henryka i Melanii z Gołtanowiczów.

Służbę wojskową pełnił w 1. Pułku Piechoty w Wilnie w latach 1937-1938. Latem 1938 r. po powrocie z manewrów odkomenderowany na Westerplatte, gdzie przybył 20 września w składzie 71-oso-bowej załogi, stanowiącej wymienny pluton wartowniczy. Na liście przybywających figurował jako trzeci plutonowy zawodowy. Brał udział w obronie jako dowódca wartowni nr 1. Wzięty do niewoli niemieckiej do Stalagu I A (Stablack, nr jeńca 1872), gdzie przebywał do lipca 1945 r.

Z karty ewidencyjnej nr 10490 PCK Paryż dowiadujemy się o dalszym jego powojennym losie. 6 lipca 1945 r. - przybył do PCK Lublin, stamtąd wyjechał do Krakowa, by 25 sierpnia zameldować się w PCK w Gdyni. Z Gdyni udał się do Mławy, następnie do Poznania. Powojenne jego wędrówki w placówkach PCK miały za cel odszukanie w transportach repatriacyjnych z Wileńszczyzny - rodziny. Na stałe osiadł w Warszawie po zawarciu związku małżeńskiego z Anną (brak bliższych danych), z którą miał dwoje dzieci. Ostatni raz był w Gdańsku na zjeździe westerplatczyków w 1957 r., który zakończył się tragicznie. Nocą, podczas długich rozmów z kolegami, na temat uhonorowań obrońców Westerplatte Krzyżami VM (krzyż ten w tym dniu otrzymał tylko por. Leon Pająk) w hotelu garnizonowym we Wrzeszczu z nadmiaru wzruszeń, goryczy i zdenerwowania jego serce nie wytrzymało. Zjazd przedłużono o dwa dni. 4 września 1957 r. 68 przybyłych na spotkanie westerplatczyków wzięto udział w ostatniej drodze swego Kolegi. O godz. 16.00 z kostnicy przy szpitalu Akademii Medycznej w Gdańsku odbyła się eksportacja zwłok na Cmentarz Zasłużonych na Zaspie.

Późniejsza próba odszukania rodziny zamieszkałej w Warszawie, skończyła się niepowodzeniem 19 czerwca 1998 r. tamtejszy Urząd Pocztowy 57 odpowiedział, iż adresat pod wskazanym adresem jest nieznany (żona).

Odznaczenia: pośmiertnie - Srebrny Krzyż Orderu VM (1990).