Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Zięba Zygmunt

1914-1939, poległ 2 września 1939 r.

starszy strzelec

Urodził się w 1914 r. w Porębie Żegoty jako średni z trojga dzieci Ziębów. Wkrótce wybuchła wojna, w której brat udział jego ojciec i zginął gdzieś w Europie w 1915 r. Dzieciństwo miał wypełnione niedostatkiem. Mając 15 lat wstąpił do terminu w Chrzanowie. Uczył się stolarki w szkole rzemieślniczej. Zdobywa zawód, ale z powodu braku pracy poszerzył krąg ogromnej rzeszy bezrobotnych. Po pewnym czasie znalazł zatrudnienie w Krakowie i za pierwsze zarobione pieniądze kupił upragniony rower, by wziąć udział w wyścigach kolarskich, jakie się odbywały w Chrzanowie i Krakowie, zdobywając miejsce w czołówce.

W 1937 r. został powołany do służby wojskowej w 5. Pułku Piechoty im. Legionów Piłsudskiego w Wilnie. 20 października 1938 r. przybył na Westerplatte wraz z oddziałem sformowanym z żołnierzy I Dywizji Piechoty Legionów z Wilna, 1 kwietnia 1939 r. żołnierze po odbyciu półrocznej służby w WST zostali odesłani do pułków macierzystych, z wyjątkiem dziesięciu najlepszych, wśród których był Z. Z. W pierwszym dniu obrony Westerplatte został ranny w pobliżu wartowni nr 1. Znalazł się wśród rannych w jadalni koszar, która stała się salą opatrunkową. Ciężko rannego po raz drugi ugodził w brzuch odłamek rozrywającego się szrapnela. Zmarł, mimo wysiłków lekarza Słabego, z upływu krwi. Owiniętego w żołnierskie prześcieradło ułożyli koledzy w leju po wybuchu pocisku artyleryjskiego, niedaleko stanowiska moździerzy, zasypując dół piaskiem. Podczas następnego ostrzału pocisk trafił dokładnie w miejsce poprzedniego wybuchu, w ten przysypany piaskiem lej. Na oczach przerażonych kolegów z tumanami piasku, kawałkami ziemi wyleciały w powietrze strzępy białego okrwawionego prześcieradła, opadając na zryty pociskami teren.

Miejscem Jego upamiętnienia jest Cmentarzyk Poległych Obrońców na Westerplatte.

Odznaczenie: pośmiertnie - Srebrny Krzyż Orderu VM (1945).