Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Duzik Ryszard

1921-1985

pracownik kontraktowy

Urodzony 24 września 1921 r. w Ujeździe, powiat Brzeziny, województwo łódzkie. Syn Stefana i Anny z domu Nowakowska. Ukończył siedem oddziałów szkoły powszechnej.

1 lutego 1939 r. przyjęty do pracy w WST w charakterze niewykwalifikowanego robotnika w elektrowni. Pracował tu już jego ojciec - Stefan, sprawujący od 1936 r. funkcję elektromontera. W czasie obrony otrzymał polecenie dyżurowania w elektrowni. Kiedy elektrownia przestała działać - wykonywał inne polecenia i czynności pomocnicze. Po kapitulacji w grupie pracowników cywilnych został ulokowany w obozie dla Polaków, mieszczącym się w budynku koszarowym przy ulicy Oliwskiej w Nowym Porcie, skąd wraz z ojcem, Deikiem i Januszewskim byli wzięci do uporządkowania terenu Westerplatte. 27 września 1939 r. został przeniesiony do Kałdowa koło Tczewa i umieszczony w budynku byłej Polskiej Placówki Celnej. Po trzech tygodniach odwieziony do Stutthofu. Krótko potem przerzucony do podobozu w Matzkau (dzisiejsze Maćkowy koło Gdańska). Pracował przy budowie baraków dla żołnierzy Wehrmachtu. W połowie 1941 r. skierowany został do pracy w Wytwórni Beczek w Gdańsku. Mieszkał w przyfabrycznych barakach aż do wyzwolenia.

W kwietniu 1945 r. powrócił do Ujazdu i pracował w warsztacie ojca. W 1951 r. wyjechał do Łodzi, ożenił się z Wiesławą. Jako elektryk samochodowy rozpoczął pracę w Zjednoczeniu Budownictwa Miejskiego, gdzie doczekał emerytury w 1980 r. Od 1950 r. należał do PZPR i byt członkiem organizacji kombatanckiej ZBoWiD.

Zmarł 16 grudnia 1985 r.

Żona i dwie córki mieszkają w Łodzi.

Odznaczenia: Odznaka Grunwaldzka (1960), Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 (1964), Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1966), Medal "Zasłużonym na Polu Chwaty" (1972), Krzyż Kawalerski Odrodzenia Polski (1978), pośmiertnie - Srebrny Krzyż Orderu VM (1990).