Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Grudzień Józef

1915-1981

legionista

Urodzony 4 sierpnia 1915 r. w Stradlicach, powiat Kielce. Syn Marcina i Agnieszki. Uczęszczał do wiejskiej szkoły powszechnej w Stradlicach.

W latach 1938-1939 odbywał czynną służbę wojskową w 4. Pułku Piechoty Legionów w Kielcach, skąd na Westerplatte przybył 17 marca 1939 r. Walczył w obronie placówki "Przystań". Został ranny i kontuzjowany. Internowany do Stalagu I A; w połowie września 1939 r. zainicjował udaną ucieczkę, podczas której natknął się na rozproszone oddziały konne Wojska Polskiego, i z nimi dotarł do Warszawy. Z powodu niezaleczonej rany ulokowany został pośród rannych w szpitalu warszawskim. Po kolejnym bombardowaniu stolicy pociąg sanitarny dotarł do Wilna, gdzie rannych ulokowano w szpitalu na Antokolu. Po wkroczeniu Rosjan wywieziony w okolice Kowna, do majątku hrabiego Przędzieckiego w Rokiszkach, gdzie pracował przy trzodzie chlewnej. Po roku i dwóch miesiącach ulokowany w obozie Kozielsk, pracował w lesie przy stawianiu baraków, spławianiu i wyrębie drzewa. Do obozu przybył gen. Anders, by tworzyć Polską Armię. Jako ochotnik okazał się zbyt słaby i niezbyt postawny. Wkrótce został wcielony do tworzącej się w Sielcach nad Oką Dywizji Kościuszkowskiej, z którą ruszył szlakiem bojowym wiodącym na zachód. Walczył pod Lenino, wyzwalał Warszawę, bit się na Wale Pomorskim, brat udział w zdobyciu Berlina 2 maja 1945 r. Pod koniec 1945 r. powrócił z wojskiem do Polski, do Chorzowa i tam został zdemobilizowany.

Z Chorzowa wrócił do rodzinnych Stradlic, do starej matki i brata. W sylwestra 1945 r. poznał swą przyszłą żonę Stanisławę. Zbudowali w Brończycach mały dom, byli bezdzietni i sami prowadzili gospodarstwo rolne.

Zmarł 15 lipca 1981 r., żona w kilka lat później. Odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1974), pośmiertnie - Srebrny Krzyż Orderu VM (1990).