Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Grodecki Stefan Ludwik

1903-1968

urzędnik cywilny

Urodzony 25 sierpnia 1903 r. w Niedźwiedziu, powiat Limanowa, województwo krakowskie. Syn Jana i Karoliny. Szkolę powszechną ukończył w 1915 r.; egzamin dojrzałości zdał w 1923 r. W 1924 r. odbyt praktykę fabryczną w firmie Zieleniewski w Krakowie.

Rozpoczął studia na Politechnice Gdańskiej na wydziale budowy maszyn i elektroniki; 14 sierpnia 1929 r. przerwał studia i został powołany do czynnej służby wojskowej w Szkole Podchorążych w Dęblinie i w 2. Pułku Lotniczym w Krakowie. 18 września 1930 r. przeniesiony do rezerwy. Rozpoczął pracę w dziale prądów silnych w Dyrekcji Kolei Państwowych w Gdańsku. l sierpnia 1934 r. przyjęty do pracy w Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte. Do jego obowiązków należał nadzór urządzeń technicznych, dźwigów w basenie portowym, elektrowni awaryjnej, sieci wodociągowej i elektrycznej na terenie WST. l stycznia 1936 r. mianowany porucznikiem-obserwatorem rezerwy w korpusie oficerskim aeronautyki. W czasie obrony Westerplatte byt adiutantem komendanta Henryka Sucharskiego. Okres 5,5-letniej niewoli przeżył jako jeniec wojenny w Niemczech w Woldenbergu w Oflagu II C.

Od 1 lipca do 30 października 1945 r. pracował w Porcie Gdańskim jako kierownik ruchu portowych urządzeń przeładunkowych. Od l XI 1945 do 111950 r. w Centrali Zbytu Produktów Przemysłu Węglowego Gdańsk-Gdynia zatrudniony byt na stanowiskach: starszego inżyniera ruchu, kierownika technicznego portu węglowego i głównego inżyniera portu. Od stycznia 1950 do kwietnia 1954 r. był naczelnym inżynierem ruchu w Zarządzie Portu Gdańsk-Gdynia. W związku z reorganizacją przedsiębiorstwa portowego l kwietnia 1954 r. przeniesiony do Warszawy na stanowisko głównego mechanika w Ministerstwie Żeglugi - Centralnego Zarządu Portów. W czasie pobytu w Gdańsku należał do Związku Polaków (do 1939 r.), a od czerwca 1945 r. do Stronnictwa Demokratycznego i Związku Obrońców Westerplatte. W 1948 r. został członkiem organizacji kombatanckiej ZBoWiD. Byt żonaty. Mieli dwoje dzieci:

syna Jana (1946), córkę Barbarę (1949)

Odznaczenia: Brązowy Medal "Za długoletnią służbę" (1938), Srebrny Krzyż Orderu VM (1945), Srebrny Krzyż Zasługi (1946), Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 (1947), Medal za Odrę, Nysę i Bałtyk (1947), Zloty Krzyż Zasługi (1952), Krzyż Kawalerski Orderu "Polonia Restituta" (1955), Medal 10-lecia PRL (1955), Złota Odznaka "Zasłużony Pracownik Morza" (1956).