Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Lelej Jan

ur. 1917

strzelec

Urodzony 10 maja 1917 r. w Ugłach, powiat Wołożyn. Syn Kazimierza i Genowefy; wychowany w rodzinie rolniczej. Ukończył szkolę powszechną i dwa lata szkoły ślusarsko-mechanicznej. Przed powołaniem do wojska pomagał rodzicom w gospodarce.

W latach 1938-1939 odbywał czynną służbę wojskową w 86. Pułku Piechoty Legionów w Mołodecznie. skąd na Westerplatte przybył

13 sierpnia 1939 r. Pełnił wartę nocną z 31 sierpnia na l września 1939 r. Podczas obrony walczył w wartowni nr 5, a po jej zbombardowaniu w składzie placówki "Tor kolejowy". Był kontuzjowany. Po kapitulacji wzięty do Stalagu I A; pracował w polu, reperował samochody, kopał rowy i był murarzem. W styczniu 1945 r. w miarę przybliżania się frontu, rozpoczęta się ewakuacja ludności cywilnej niemieckiej i jeńców wojennych. Cofali się poprzez ziemię olsztyńską w kierunku Morąga na Zalew Wiślany. W połowie lutego 1945 r., nie bacząc na bombardowania, przedostał się po kruchej tafli lodu na drugą stronę i 10 marca dotarł do Kamienicy Królewskiej. Po wkroczeniu Rosjan pieszo dotarł do Białegostoku. Ale tu się okazało, że do rodzinnej wsi Ugły potrzebna jest wiza, gdyż leży poza granicami państwa polskiego.

W Białymstoku poznał 11 lat młodszą od siebie Jadwigę, z którą ożenił się. Zamieszkali w Ostródzie. W latach 1946-1954 pracował jako intendent w Milicji Obywatelskiej i Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Ostródzie. Od 1955 r. był tokarzem w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego, w których sprawował społeczną funkcję przewodniczącego rady zakładowej. Był też radnym miejskim i ławnikiem w sądzie.

Na emeryturę przeszedł w 1977 r. Nominację na stopień ppor. w stanie spoczynku otrzymał w 1989 r., a rentę inwalidy wojennego w 1990 r. Był członkiem PPR, a od zjednoczenia PPR z PPS - członkiem PZPR.

Mieszka z żoną Jadwigą w Ostródzie. Córka Teresa ma wykształcenie wyższe, mieszka z rodziną w Morągu. Syn Mirosław też po studiach, emerytowany policjant mieszka z żoną w Skierniewicach. Troje wnucząt: Krzysztof, Sławomir i Katarzyna - ukończyli szkoły wyższe; jeden prawnuk - Przemek.

Odznaczenia: Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 (1945), Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1966), Zasłużony dla Warmii i Mazur (1968), Brązowy Krzyż Zasługi (1969), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1971), Medal "Za udział w wojnie obronnej 1939" (1982), odznaka honorowa "Za zasługi dla Miasta Gdańska" (1984), Srebrny Krzyż Orderu VM (1989), Medal 1000-lecia Miasta Gdańska (1997), Odznaka Honorowa Związku Kombatantów RP i BWP (1997).