Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Dominiak Franciszek

1914-1999

starszy strzelec

Urodzony 29 stycznia 1914 r. we wsi Borowa w powiecie grójeckim. Syn Stanisława i Rozalii z Dudzińskich. Ukończył siedem oddziałów szkoły powszechnej. Po wojnie skończył średnią szkołę handlową.

W latach 1937-1938 odbywał czynną służbę wojskową w 5. Pułku Piechoty Legionów w Wilnie. Na Westerplatte przybył 20 września 1938 r. Brat udział w obronie placówki "Prom". Był ranny. Po kapitulacji przewieziony do szpitala w Gdańsku. W grudniu 1939 r. przetransportowany przez Niemców do obozu w Toruniu. W 1940 r. przebywał w Zakładzie Przeszkolenia Inwalidów Wojennych w Warszawie. Urząd Opieki nad Inwalidami Wojennymi przyznał mu czasową zapomogę pieniężną jako ciężko poszkodowanemu "żołnierzowi byłego państwa polskiego z wyprawy wojennej 1939 r.". W styczniu 1942 r. na terenie Szpitala Ujazdowskiego wstąpił do ruchu oporu, początkowo do Związku Walki Zbrojnej. W wyniku późniejszego przekształcenia się ZWZ w Armię Krajową był w zgrupowaniu o nazwie "Jeleń" w kompanii 1109. W zgrupowaniu tym brał udział w walkach w czasie Powstania Warszawskiego w 1944 r., m. in. w ataku na Komendę SS na al. Szucha.

W latach 1945-1978 był zatrudniony jako magazynier w Wojewódzkiej Spółdzielni Spożywców "Społem" w Warszawie. Od 1979 r. jako emeryt nadal pracował w tejże spółdzielni na pół etatu. Nominację na stopień ppor. w stanie spoczynku otrzymał w 1985 r.

Zmarł w nocy z 17 na 18 maja 1999 r. Spoczywa w grobie rodzinnym w Przybyszewie, powiat Białobrzegi nad Pilicą.

Odznaczenia: Srebrny Medal "Zasłużonym na Polu Chwały" (1960), Odznaka Grunwaldzka (1960); Złoty Krzyż Zasługi (1970), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1975), Brązowy Medal "Za zasługi dla Obronności Kraju" (1973), Medal "Za udział w wojnie obronnej 1 W (1983), Warszawski Krzyż Powstańczy (19S3), Srebrny Krzyż Orderu VM (1989), odznaka honorowa ,Za zasługi dla Miasta Gdańska" (1984), odznaka "Obrońca Westerplatte" (1994), Medal 1000-lecia Miasta Gdańska (1997)