Westerplatte.pl - Wojskowa Składnica Transportowa

Magdziarz Franciszek

1904-1984

plutonowy

Urodzony 23 września 1904 r. we wsi Nowina, województwo poznańskie. Syn Ignacego i Marianny z domu Luhm. Ukończył siedem oddziałów szkoły powszechnej w Nowinie i rok szkoły rolniczej w Bydgoszczy.

W 1924-1925 odbywał czynną służbę wojskową w 61. Pułku Piechoty w Bydgoszczy, a następnie służbę zawodową do 31 grudnia 1934 r. Centralna Szkota Strzelnicza w Toruniu. 4 kwietnia 1931 r. wystawiła mu świadectwo stwierdzające ukończenie dwu i półmiesięcznego kursu ckm i broni towarzyszącej z wynikiem dobrym. Szefostwo Intendentury Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu wydało świadectwo ukończenia Kursu Wyszkolenia Komendantów Pogotowia Przeciwpożarowego (23 IX-26 X 1935 r.). Na ogólną liczbę 29 kursantów uzyskał trzecią lokatę'. Służbę wartowniczą na Westerplatte pełnił od 2 stycznia 1935 r.. 5 sierpnia 1936 r. zwrócił się do Dowódcy Plutonu Wartowniczego kpt. Izasława Dudy z prośbą o udzielenie zezwolenia na zawarcie związku małżeńskiego z panną Pelagią Rybarczykówną, zamieszkałą w Dębem, powiat Czarnków, województwo poznańskie. W załączeniu przedstawił metrykę urodzenia narzeczonej, jej świadectwo moralności, a także swoje i jej świadectwa lekarskie. W świadectwie moralności wójt Czarnkowa, gminy urodzenia narzeczonej, m.in. pisał: "...wg nadesłania zawiadomienia z Ministerstwa] Sprawiedliwości z dnia 11 lipca 1936 r. wymieniona w rejestrach karnych nie figuruje. Prowadzenie się jej pod względem politycznym jest beznaganne...". Zezwolenie na zawarcie związku małżeńskiego z ważnością sześciu miesięcy, wystawił 9 listopada 1936 r. szef Wydziału Wojskowego Komisariatu Generalnego ppłk dypl. Antoni Rosner, Komisarz Generalny RP na WM Gdańsk.

Dowódca Plutonu Wartowniczego kpt. I. Duda oceniał, podobnie jak przełożeni zol. Pułku Piechoty w Bydgoszczy, pozytywnie F.M. jako oficera: "Inteligencja średnia, charakter zrównoważony i pogodny. W pracy dokładny i konsekwentny. Uświadomienie państwowe dobre. Postawa dobra i silna, na trudy fizyczne wytrzymały. Wyszkolenie wojskowe dobre. Bardzo dobry jako dowódca drużyny. Zdyscyplinowany i lojalny. Nadaje się jako instruktor ckm i dowódca drużyny".

Służbę na Westerplatte pełnił jako instruktor broni maszynowej, odpowiedzialny za ochronę przeciwpożarową na terenie Westerplatte, gospodarz kasyna podoficerskiego (praca społeczna). Bronił placówki "Tor kolejowy". Byt ranny i kontuzjowany. Do 30 listopada 1939 r. przebywał w Szpitalu Miejskim w Gdańsku. Następnie został wypisany wraz z F. Dominiakiem i przeniesiony na Biskupią Górkę, gdzie byli osadzeni jeńcy z Marynarki Wojennej. Do lutego 1940 r. zatrudnieni byli przy pracach porządkowych w mieście albo przy rozbieraniu zasieków w Kolibkach, pomiędzy Gdynią a Gdańskiem, gdzie przed wojną przebiegała granica. Od marca do sierpnia 1940 r. przebywał w obozie jeńców wojennych w toruńskiej twierdzy. W sierpniu 1940 r. zwolniony jako niezdolny do pracy. Po zwolnieniu zamieszkał w rodzinnych stronach w Dębem koło Czarnkowa, województwo pilskie, l stycznia 1941 r. przez Urząd Zatrudnienia skierowany do pracy fizycznej do Połajewa w tartaku i młynie, gdzie pracował do 25 stycznia 1945 r. Tam przebywał aż do wkroczenia Armii Czerwonej. Pierwszą powojenną pracę rozpoczął w Milicji Robotniczej, sprawującej nadzór nad opuszczonymi gospodarstwami, na stanowisku z-cy komendanta (do 30 IX 1945 r.). Od l października 1945 do 30 kwietnia 1948 r. byt pracownikiem umysłowym w Komendzie Garnizonu Wojskowego w Gnieźnie i Bierusku w obozie wojskowym w Połajewie. Od l maja 1948 do 30 kwietnia 1970 r., tj. do momentu przejścia na emeryturę był zatrudniony w administracji państwowej na stanowisku sekretarza Urzędu Gminnego w Potajewie.

Zmarł 14 kwietnia 1984 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Potajewie.

Wdowa mieszka w Połajewie. Zostawił liczną rodzinę - troje dzieci, siedmioro wnuków oraz czworo prawnuków.

Działalność społeczna: od 1948 r. sekretarz w Kole Wiejskim ZSL (4 lata); sekretarz gminny w Lidze Obrony Kraju przez 19 lat; od 1970 r. w Zarządzie Rady Nadzorczej w Gminnej Spółdzielni i Komisji Rewizyjnej, sekretarz Kota Gminnego ZBoWiD.

Odznaczenia: Brązowy Medal "Za długoletnią służbę" (1939), odznaka honorowa "Zasłużony Pracownik Rady Narodowej" (1969), pośmiertnie - Srebrny Krzyż Orderu VM (1990).